Blog
22 september, 2015 - 03:07 | Reacties staat uit voor Techniek en filosofie: terugblik op Orion Cinema en Black Mirror. | Categorie: Geen categorie, Leerlingen, orion cinema, orion uren 

 

Door Erik Denessen en Thomas Droog.

 

 

 

Waar droomt iedereen van als het over techniek gaat, en hoe realistisch is dat? Wat zouden we willen doen als wij in het hier en nu nieuwe uitvindingen kunnen doen? Wat brengt de toekomst? Deze vragen stonden centraal voor het bekijken van een aflevering van de serie Black Mirror.  Leergroepbegeleider en docent geschiedenis Erik introduceert de thematiek van het denken over techniek in deze serie, waarna hij met de leerlingen in gesprek ging aan de hand van vragen.

 

Tweehonderdvijftig jaar geleden raadde een dokter het reizen per trein af. Het was een vrij nieuwe manier van reizen, en dit zou een psychologisch te intense ervaring zijn, om zo snel te bewegen en als het ware door de tijd te reizen. Men zou erdoor in shock kunnen raken.  Andere geleerde mensen geloofden tot halverwege de vorige eeuw nog dat het roken van sigaretten gezond was, omdat het tegen de stress werkte. We kunnen er dus nog wel eens naast zitten.

 

Tegenwoordig gaat het over televisie en computer, internet en is een groot deel van ons leven digitaal. Wie had vijf jaar geleden geloofd dat je tegen je auto zou kunnen praten? Dat je na anderhalf uur tennistraining acht of honderd whats­app-berichtjes zou hebben? Dat oma op Facebook, Insta­gram en Twitter elke stap die je zet van commentaar zou voorzien?

 

Black_Mirror_1

 

 

In de toekomst kijken kan niemand, maar dat alles alleen maar beter wordt dankzij technologie, valt nog te bezien. De Britse serie Black Mirror toont de schaduwzijde van een leven dat meer nog dan nu bepaald wordt door technologie. Daarom wordt ook wel de term technoparanoia gebruikt. Het is een satirische dramaserie voor de sociale-mediageneratie, oftewel serieus en spottend. Want wie kan er nu een robotversie van een mens bestellen? Rare vraag, maar wat als het wel kan? Dan krijg je de aflevering die wij keken, Be right back.

 

 

 

3039940-inline-i-1-giles-keyte-black-mirror-recap

 

 

Thomas heeft na het kijken wel een mening gevormd over techniek.

 

Wat betekent het begrip technoparanoia en hoe laat de serie het zien?

Het woord technoparanoia betekent dat je bang bent voor de technologie. Bang dat het iets met je doet of dat het te ver ontwikkeld. In de film zie je een vrouw die kan communiceren met haar overleden man via een site, later heeft ze een robot in huis. Daar schrikt ze best van en het kost tijd om eraan te wennen.

 

 

Welke technologische snufjes uit de film lijken je realistisch genoeg om in de komende jaren te worden ingezet? 

Het niet aan hoeven raken van je scherm lijkt me erg gaaf. Ook denk ik dat het mogelijk is, omdat er al vergelijkbare dingen zijn. Ook het praten tegen een computer (persoon) door verzamelde informatie van video’s en sociale media lijkt me cool. Ik denk dat ook dit gaat komen.

 

 

Heb je zelf wel eens bedacht welke technologische verbeteringen/uitvindingen JIJ in de toekomst zou willen gebruiken?

Ik zou persoonlijk heel graag een hologram willen gebruiken. Iets in de lucht dat doorzichtig is maar je toch kan zien. En je kan besturen door met je hand of vinger iets te verplaatsen of allerlei andere dingen mee kunt doen.

 

black mirror be right back

 

De uitvinding waar de aflevering om draait is het kunnen communiceren met een overledene. Dit is onrealistisch, maar door de mogelijkheden van de techniek verandert dit en moeten we als kijkers nadenken over de mogelijkheden. Is dat niet eng?

De hoofdpersoon is boos en verdrietig omdat haar man is overleden, ze staat dus niet open voor nieuwe dingen zoals praten met haar man. Als ze het dan toch een keer probeert is ze verbaast dat het zo goed werkt en dat het zo goed werkt voor haar. Ze raakt verslaaft aan het typen/praten met haar man, omdat ze hem zo graag weer terug wil!

 

 

In de serie wordt langzaam meer mogelijk door techniek: eerst appen, bellen om daarna deze te laten overgaan in een fysieke aanwezigheid van de overledene. Hoe ervaart de hoofdpersoon de overgang? 

Toen de fysieke robot naar beneden kwam lopen, schrok ze heel erg en wist ze niet wat ze moest doen. Langzamerhand begon ze de robot te behandelen als haar man. Aan de ene kant vond ze het erg fijn dat ze haar man weer had, toch werd ze af en toe erg boos. Dit kwam omdat de robot natuurlijk niet perfect was en dus sommige dingen anders deed of totaal niet wist hoe hij moest reageren. Dit herinnerde haar dat het maar een robot was.

 

 

Uiteindelijk is de geloofwaardigheid en het onmogelijke in de aflevering het discussiepunt. De makers willen dat we nadenken over techniek. Wat als het zou kunnen dat de dood niet echt game over is?

Ik zou het liefst niet hebben dat een vriend of vriendin een digitale versie van mij heeft. Als ik dood ben, ben ik dood. Als ik dan toch een aantal regels op moet stellen, dan vind ik het belangrijk dat ik zoveel mogelijk lijk op mijn echte ik.

Reacties zijn uitgeschakeld.

Webdesign: Webgrades